From OOR.nl

Mutatus (FAMP)

De Franse kunstenaar Jean Tinguely moet deze muziek in gedachten hebben gehad toen hij zijn luid knarsende, doelloos bewegende, stampende machinekunst maakte.
Het duo achter MACHINIST heeft met zijn debuut Mutatus een muzikale staaljungle gecreëerd, vol van verroeste troep die maar niet wil vergaan. De vier nummers van vijftien tot twintig minuten bestaan uit industriële soundscapes vol antieke samples en onregelmatige, verontrustende ritmepatronen. Hier en daar zijn wat rustmomenten ingebouwd, maar over het algemeen is het één lang slepend machinaal kabaal. Ze zeggen zelf een beklemmende sfeer te hebben gecreëerd, maar die je ook bewust maakt van de schoonheid van verval. Dat eerste komt duidelijk naar voren. Of het daadwerkelijk schoon is, is een kwestie van het karakter van de luisteraar. Mutatus begint met een vrolijke sample uit een jaren vijftig serie, die wordt opgevolgd door duister gedreun. Een interessant contrast: vrolijke, onwetende stompzinnigheid en een glimp van een verwoeste, verderfelijke toekomst. Vrij apocalyptisch, maar wel betoverend gebracht. Soms behoorlijk minimalistisch en nauwelijks structuur in te ontdekken. Dat hoeft ook niet; het is ambient voor de meesten, tranceopwekkend voor de liefhebber. Het epiloog van de film The Matrix. Zion is vergaan, de machines bijna. JOCHEM KRECHTING